هورسان

اعدام

فردا اعدام خواهند کرد ، آرزوهایم را

و من، نشسته در آستانه

به وقاحت تاریخی این چوبه دار می اندیشم!

از درون رگهایم ، یاد رفتگان

چه غضب آلود

به دریچه چشمانم

هجوم می آورد.

فردا اعدام خواهند کرد ، آرزوهایم را

و من، نشسته در آستانه

به طناب داری می نگرم

که باد ، گاهی به چپ و گاه به راست می راندش!

فردا اعدام خواهند کرد ، آرزوهایم را

و من، نشسته در آستانه

به جلاد می اندیشم

که چه عبث ، انسان را

با چوبه داری و طناب لغزانی انکار می کند.

ای کاش چوبه دار ریشه ای داشت

ای کاش این طناب لغزان ریشه ای داشت

ای کاش جلاد تیره بخت ریشه ای داشت

آزاده.ح (تیر 1388)

+ نوشته شده توسط آزاده حبیب اله15:14 |

تقدیم به ندا آقاسلطان

قناری گفت: ــ کُره‌ی ما
کُره‌ی قفس‌ها با ميله‌های زرين و چينه‌دان ِ چيني.

ماهي‌ سُرخ ِ سفره‌ی هفت‌سين‌اش به محيطي تعبير کرد

که هر بهار

متبلور مي‌شود.

کرکس گفت: ــ سياره‌ی من
سياره‌ی بي‌همتايي که در آن

کوسه گفت: ــ زمين
سفره‌ی برکت‌خيز ِ اقيانوس‌ها.

انسان سخني نگفت
تنها او بود که جامه به تن داشت
و آستين‌اش از اشک تَر بود.

(احمد شاملو)

+ نوشته شده توسط آزاده حبیب اله15:11 |

درباره وبلاگ

سالهاست قلب سفيد كاغذ را به نوك تيز قلم مجروح مي سازم و اين زخم را هركس به فراخور حال خود شعرنو ،سپيد ، قطعه ، داستان و.... مي نامد و در ميان هياهوي اين نامها تنها چيزي كه آشناي من است قلم است ، كه آغشته به خون انديشه درد را بر سفيد ي قلب كاغذ نقش ميزند . در اين دنيا نه ميتوا ن شاعر بود نه نويسنده نه فيلسوف يا متفكر ، چراكه هر كدام از اين نامها تنهايي انسان را پر از هيچ وخالي از همه چيز ميسازد . براي فرار از اين واقعيت تلخ مدتي است از قلم پرهيز كرده ام واين دوري چه تلخ بر من گذشت .

حال مينويسم همانند گذشته و اين بار دور از دنيايي كه زماني يه آن تعلق داشتم .

دوراز نقد انديشه و چارچوب دانش ، چه فرار كودكانه اي ! گويا هنوز اين دنيا و واقعيات آن به قامت من بزرگ است.

حال ديگر دفتر شعر من در کنج اتاق تنهايي نخواهد ماند و تو ‌آن را خواهي ديد چراكه نوشته هاي من رسالتي است بر من و تا زماني كه تو آنهارا نخواني همچنان بر دوش من باقي خواهد ماند .مدتها آنها را به دليل فرار از دنياي شاعران و نویسندگان حرفه اي و صد البته كم سوادي و عدم دانش ادبيات و صرفا حسي بودنشان( كه حتي نام شعر یا داستان نيز شايسته آنها نمي باشد) در خلوت خود تكرار كردم و حال آن را با نام (آزاده .ح) به تو تقديم مي كنم .براي آنكه حال وهواي خود را به درستي به تو منتقل كنم ، در پايين بعضي از نوشته هايم سن وسالي كه در زمان نوشتن آن مطلب داشتم را نيز مي نويسم ، شايد برايت جالب باشد . اگر در انتهاي بعضي از مطالب سن وسال آن زمان را ديدي بد نيست بداني كه من متولد 30/11/60، فارغ التحصیل رشته ریاضی محض و متاهل هستم .

تنهايي ام را با تو قسمت مي كنم

سهم كمي نيست

گسترده تر از عالم تنهايي من

عالمي نيست .