هورسان

کتابِ رسالت ما محبت است و زیبایی است

تا بلبل‌های بوسه

بر شاخ ارغوان بسرایند

شوربختان را اینک فرجام

بردگان را آزاد و

نومیدان را امیدوار خواسته‌ایم

تا تبار یزدانی انسان

سلطنت جاویدانش را

بر قلمرو خاک

برویاند

کتابِ رسالت ما محبت است و زیبایی است

تا زهدان خاک

از تخمه‌ی کین

بار نبندد.

پاسخ به پروندهسازیهای يک مفتش فرهنگی

... و حال آن‌که چون فضيلت و دانش و آزادی‌خواهی، يعنی خصالی که حس کينه‌توزیِ مرگبارِ مفتشان عقايد را برمی‌انگيزد، نابود شود، جامعه در ننگين‌ترين احوالِ نادانی و تباهی و بندگی باقی می‌ماند.

- ديويد هيوم

در شماره‌ 28 مجله‌ی «شهروند امروز» (یک‌شنبه 18 آذر 1386) مطلبی آمده است از محمد قوچانی زیر عنوان «زوال رهبری روشنفکری ادبی» که سراسر حاوی افترا، پاپوش‌دوزی، پرونده‌سازی و به خیال خام نویسنده، دوبه‌هم‌زنی و تفتین در میان اعضای کانون نویسندگان ایران است. هجوم به کانون نویسندگان ایران، یگانه نهاد مستقل نویسندگان آزاداندیش و استبدادستیز طی چهل سال گذشته، مطلب تازه‌ای نیست. در این چهل سال، ارکستر هماهنگ ساواک، «کیهان»، «هم‌میهن»، «شرق»، «گفتگو»، پادوهای امنیتی و تلویزیون‌های درون و برون مرزی تا توانسته‌اند نوشته‌اند، گرفته‌اند، بسته‌اند، به زندان انداخته‌اند و سرانجام وقتی با این همه تیغ‌شان نبریده است، کشته‌اند، اما هرگز نتوانسته‌اند کانون را ...................

ادامه مطلب

+ نوشته شده توسط آزاده حبیب اله14:29 |

درباره وبلاگ

سالهاست قلب سفيد كاغذ را به نوك تيز قلم مجروح مي سازم و اين زخم را هركس به فراخور حال خود شعرنو ،سپيد ، قطعه ، داستان و.... مي نامد و در ميان هياهوي اين نامها تنها چيزي كه آشناي من است قلم است ، كه آغشته به خون انديشه درد را بر سفيد ي قلب كاغذ نقش ميزند . در اين دنيا نه ميتوا ن شاعر بود نه نويسنده نه فيلسوف يا متفكر ، چراكه هر كدام از اين نامها تنهايي انسان را پر از هيچ وخالي از همه چيز ميسازد . براي فرار از اين واقعيت تلخ مدتي است از قلم پرهيز كرده ام واين دوري چه تلخ بر من گذشت .

حال مينويسم همانند گذشته و اين بار دور از دنيايي كه زماني يه آن تعلق داشتم .

دوراز نقد انديشه و چارچوب دانش ، چه فرار كودكانه اي ! گويا هنوز اين دنيا و واقعيات آن به قامت من بزرگ است.

حال ديگر دفتر شعر من در کنج اتاق تنهايي نخواهد ماند و تو ‌آن را خواهي ديد چراكه نوشته هاي من رسالتي است بر من و تا زماني كه تو آنهارا نخواني همچنان بر دوش من باقي خواهد ماند .مدتها آنها را به دليل فرار از دنياي شاعران و نویسندگان حرفه اي و صد البته كم سوادي و عدم دانش ادبيات و صرفا حسي بودنشان( كه حتي نام شعر یا داستان نيز شايسته آنها نمي باشد) در خلوت خود تكرار كردم و حال آن را با نام (آزاده .ح) به تو تقديم مي كنم .براي آنكه حال وهواي خود را به درستي به تو منتقل كنم ، در پايين بعضي از نوشته هايم سن وسالي كه در زمان نوشتن آن مطلب داشتم را نيز مي نويسم ، شايد برايت جالب باشد . اگر در انتهاي بعضي از مطالب سن وسال آن زمان را ديدي بد نيست بداني كه من متولد 30/11/60، فارغ التحصیل رشته ریاضی محض و متاهل هستم .

تنهايي ام را با تو قسمت مي كنم

سهم كمي نيست

گسترده تر از عالم تنهايي من

عالمي نيست .