تو را دیدم نه یگانه بودی ، نه بی همتا مرا دیدی نه یگانه بودم، نه بی همتا . . . صدایم کردی سر نجنباندم آرزویم کردی دل نگرداندم . . . لحظه ای چند ،از برایم ماندی چه یگانه گشتی چه بی همتا من نیز تو را ماندم چه یگانه گشتم من چه بی همتا (آزاده حبیب اله ـ ۸۶)
تقدیم به فرزین عزیزم به پاس با من بودنش + نوشته شده توسط آزاده حبیب اله12:40 |
ادامه مطلب + نوشته شده توسط آزاده حبیب اله11:30 |
ادامه مطلب + نوشته شده توسط آزاده حبیب اله10:18 |
+ نوشته شده توسط آزاده حبیب اله12:6 |
وقتي كه دستهاي باد قفس مرغ گرفتار و شكست ، شوق پرواز رو نداشت وقتي كه چلچله ها خبر فصل بهارو مي دادند ، عشق آواز رو نداشت دیگه آسمون براش فرقی با قفس نداشت واسه پرواز بلند تو پرش هوس نداشت شوق پرواز توی ابرا سوی جنگلهای دور دیگه رفته از خیال اون پرنده صبور اما لحظه ای رسید لحظه پریدن و رها شدن ....... + نوشته شده توسط آزاده حبیب اله13:30 |
 دريايی دریایی بودم ، مواجو کنون اما برکه ای ، خاموش و همه حيرانی من ، زشماست که چون موج مرا (آزاده حبیب اله - بهار ۸۱) + نوشته شده توسط آزاده حبیب اله11:40 |
« چرا خدا تو را برای چنین بیماری دردناکی انتخاب کرد؟ » آرتور در پاسخش نوشت: « در دنیا ۵۰ میلیون کودک بازی تنیس را آغاز می کنند. ۵ میلیون نفر یاد می گیرند که چگونه تنیس بازی کنند. ۵۰۰ هزار نفر تنیس را در سطح حرفه ای یاد می گیرند.۵۰ هزار نفر پا به مسابقات می گذارند. ۵ هزار نفر سرشناس می شوند. ۵۰ نفر به مسابقات ویمبلدون راه پیدا می کنند. چهار نفر به نیمه نهایی می رسند و دو نفر به فینال ... و آن هنگام که جام قهرمانی را در دستانم گرفته بودم هرگز نگفتم خدایا چرا من؟ و امروز هم که از این بیماری رنج می کشم نیز نمی گویم خدایا چرا من؟
+ نوشته شده توسط آزاده حبیب اله9:38 |
|
درباره وبلاگ
سالهاست قلب سفيد كاغذ را به نوك تيز قلم مجروح مي سازم و اين زخم را هركس به فراخور حال خود شعرنو ،سپيد ، قطعه ، داستان و.... مي نامد و در ميان هياهوي اين نامها تنها چيزي كه آشناي من است قلم است ، كه آغشته به خون انديشه درد را بر سفيد ي قلب كاغذ نقش ميزند . در اين دنيا نه ميتوا ن شاعر بود نه نويسنده نه فيلسوف يا متفكر ، چراكه هر كدام از اين نامها تنهايي انسان را پر از هيچ وخالي از همه چيز ميسازد . براي فرار از اين واقعيت تلخ مدتي است از قلم پرهيز كرده ام واين دوري چه تلخ بر من گذشت .
حال مينويسم همانند گذشته و اين بار دور از دنيايي كه زماني يه آن تعلق داشتم . دوراز نقد انديشه و چارچوب دانش ، چه فرار كودكانه اي ! گويا هنوز اين دنيا و واقعيات آن به قامت من بزرگ است. حال ديگر دفتر شعر من در کنج اتاق تنهايي نخواهد ماند و تو آن را خواهي ديد چراكه نوشته هاي من رسالتي است بر من و تا زماني كه تو آنهارا نخواني همچنان بر دوش من باقي خواهد ماند .مدتها آنها را به دليل فرار از دنياي شاعران و نویسندگان حرفه اي و صد البته كم سوادي و عدم دانش ادبيات و صرفا حسي بودنشان( كه حتي نام شعر یا داستان نيز شايسته آنها نمي باشد) در خلوت خود تكرار كردم و حال آن را با نام (آزاده .ح) به تو تقديم مي كنم .براي آنكه حال وهواي خود را به درستي به تو منتقل كنم ، در پايين بعضي از نوشته هايم سن وسالي كه در زمان نوشتن آن مطلب داشتم را نيز مي نويسم ، شايد برايت جالب باشد . اگر در انتهاي بعضي از مطالب سن وسال آن زمان را ديدي بد نيست بداني كه من متولد 30/11/60، فارغ التحصیل رشته ریاضی محض و متاهل هستم . تنهايي ام را با تو قسمت مي كنم سهم كمي نيست گسترده تر از عالم تنهايي من عالمي نيست . |
من «دوشيزه مکرمه» هستم، وقتي زن ها روي سرم قند مي سابند و همزمان قند توي دلم آب مي شود. من «مرحومه مغفوره» هستم، وقتي زير يک سنگ سياه گرانيت قشنگ خوابيده ام و احتمالاً هيچ خوابي نمي بينم. من «والده مکرمه» هستم، وقتي اعضاي هيات مديره شرکت پسرم..........(برای دیدن ادامه مطلب کلیک کنید)
امروز نتايج مرحله دوم كارشناسي ارشد دانشگاه آزاد اعلام شد
قبول شدم
